"וַתָּמָת שָׂרָה בְּקִרְיַת אַרְבַּע הִיא חֶבְרוֹן ... וַיָּבא אַבְרָהָם לִסְפּד לְשָׂרָה וְלִבְכּתָהּ :"בראשית (כג:ב)
« سارا در "قيريت اَربَع" که "حِورُون" است، در سرزمين کِنَعَـن فوت نمود.
اوراهام (از بِئِـرشِـوَع) آمد تا براي سارا سوگواري نموده، برايش گريه کند.»برشيت (23:02)
ابتداي پاراشاي اين هفته (حَيـه سارا)، در مورد فوت «שָׂרָהאִמֶּנוּ»، و خاکسپاري او توسط همسر سوگوارش، اوراهام آوينو در «مِعـارَت هَمَـخـپِـلا» صحبت مي کند. همانگونه که مي دانيم، حضرت سارا پس از اينکه خبردار شد که اوراهام، فرزندش ييصحاق را براي قربان نمودن به درگاه حدا، به کوه «مُـوريـا» برده، و قصد ذبح نمودن او را دارد، از فرط سنگيني شوک ناشي از شنيدن اين خبر، چنان تحت تاثير قرار گرفت، که بدرود حيات گفت، و جان به جان آفرين تسليم نمود. به اين دليل است که دو واقعه «عَـقِـدَت ييصحـاق» (در انتهاي پاراشاي وَيـرا)، و رحلت حضرت سارا (در ابتداي پاراشاي حَيه سارا)، در تورا، درست در کنار يکديگر قرار گرفته اند.
اما اين امر، جاي تعجب و پرسش دارد! مگر چه فرقي ميان اوراهام آوينو و حضرت سارا وجود دارد، که در مورد يک واقعه يکسان (عَقِدَت ييصحاق)، دو واکنش کاملاً متفاوت از خود نشان دادند؟ چگونه است که اوراهام آوينو، پس از اينکه از جانب حداوند، دستور گرفت تا فرزندش را به درگاه او تقديم کند، نه تنها اختيار خود را از دست نداد، بلکه برعکس، با شور و اشتياق فراوان و خاصي، براي اجراي فرمان و خواست حداوند، سحرخيزي نمود، تا خود را هر چه زودتر به محل مورد نظر برساند؛ در حالي که سارا پس از آنکه شنيد که اوراهام، ييصحاق را با چه نيتي به همراه خود برده است، (با وجود آنکه هنوز مطمئن نشده بود که اقدامي صورت گرفته باشد)، منقلب گشته و فوت نمود؟
اگر در طرز بيان و گفتار هقادوش باروخ هو، و اعلام خواسته اش از اوراهام آوينو دقت کنيم، پاسخ سوال خود را خواهيم گرفت. تورا مي فرمايد: « اکنون پسرت را، يگانه ات را که دوست مي داري ... برداشته، به سرزمين مُوريا برو ...». حداوند، ابتدا مشخص نکرد که منظور، کدام فرزند اوراهام است. تا آنکه پس از آنکه اوراهام از حداوند پرسش مي کند، حداوند در چند مرحله، منظور خود را به او مي فهماند. در واقع، حداوند، آرام و به تدريج، ذهن اوراهام را آماده پذيرش و قبول دستور مبارک خود مي نمايد. حداوند، به يکباره و به ناگهان، اين امر را از او نمي خواهد، بلکه به آهستگي و به تدريج در اين مورد با اوراهام سخن مي گويد. او به اوراهام فرصت مي دهد تا سخن را هضم کند، فکر کند، و پاسخ دهد، تا بتواند با موضوع، راحت تر کنار بيايد، و آن را راحت تر قبول نمايد.
اين در حالي است که سارا אִמֶּנוּ به ناگهان و يکباره از موضوع باخبر شد. او به هيچ وجه آماده شنيدن چنين خبر ناگواري نبود. اين بود که احساسات پاکش، چنان روح و روانش را تحت تاثير قرار داد که سبب اين شد از شدت ناراحتي جان بسپرد.
نمونه ديگري از اين باب را دانشمندان تلمود، در گِمارا (مَسِخِت کِتـوبُـوت 65ب) در مورد «رَبي حَنَـنيـا فرزند حَـخيـنَي» بيان نموده اند: ربي حننيا، بعد از دوازده سال دوري از خانواده، به طور ناگهاني به خانه بازگشت. وقتي به خانه وارد شد، همسرش که توقع ديدن او را نداشت، و فکر نمي کرد که شوهرش فعلاً بازآيد، در حين اين که مشغول کارهاي روزمره بود، به ناگهان با چهره شوهرش حَننيا مواجه شد؛ و آنقدر تحت تاثير قرار گرفت که دچار شوک شده، و همانجا فوت نمود، و موفق به همصحبتي با همسرش، بعد از دوازده سال دوري نگرديد.
دادن خبرهاي ناگهاني، وارد شدن سرزده و بي خبر به محل، ترساندن، و شوخي هاي بيجا با دوستان و اطرافيان به طور ناگهاني، از جمله رفتارهايي هستند که مورد پسند حداوند، و در شأن يک شخص مودب و حداترس نمي باشند. با دقت و مطالعه، مي توان رفتارهاي صحيح، و کسب فرهنگ بالاي اجتماعي را از سرچشمه غني، بي پايان، و حياتبخش کلام حداوند، در توراي هميشه جاويدش آموخت. به راستي که زندگي پدران ما، داراي نکاتي عملي و درخور توجه براي زندگي يکايک ما مي باشد. چقدر به اين نکات انديشيده ايم؟
در حال پردازش...
