با خلاصه قوانين ايام پسح به صورت مختصر و مفيد آشنا شويد.
· توجه شود که در ايام پسح، نه تنها خوردن حامص به هر مقدار، گناهي سنگين محسوب مي شود، بلکه هر گونه تماس يا استفاده از آن نيز اکيداً ممنوع است. لذا شايسته است که قبل از فرارسيدن اين ايام، با دورانديشي، هر گونه احتمال برخورد به حامص را رفع نمود. به عنوان مثال، رسم است که حبوبات مورد نياز براي ايام پسح را قبل از اين ايام، به طور کامل وارسي و پاک مي کنند، که هر گونه ذرات حامص از آنها دور شود، و در ايام مياني موعد، هنگام استفاده از اين حبوبات، امکان يافتن حامص در آنها وجود نداشته باشد.
· دو روز اول و دو روز آخر موعد، «يوم طوو» مي باشد. قوانين يوم طوو همانند قوانين روز شبات مي باشد، و از نظر ممنوعيت انجام کار يا دادوستد و ديگر اعمال، تفاوتي با روز شبات ندارد. تنها موارد استثنا، مربوط به امکان تهيه غذاي همان روز با استفاده (يا انتقال) از آتش روشن مانده از روز قبل از يوم طوو مي باشد. همچنين جابجا نمودن اشياي لازم مانند سيدور، صيصيت، کليد خانه، و ... بلامانع است. البته چنانچه يوم طوو در شبات واقع گردد، اين موارد استثنا نيز منتفي خواهند بود.
· همانطور که ذکر شد، آخرين روز موعد پسح از يکسو «يوم طوو» مي باشد که هر گونه خريد و دادوستد تا آخرين لحظات آن ممنوع است، و از سوي ديگر، قوانين ايام پسح و ممنوعيت در اختيار داشتن هر گونه حامص نيز تا آخرين لحظات آن روز، همچنان به قوت خود باقي است. لذا بايد توجه داشت که تا قبل از گذشت حداقل نيم ساعت پس از غروب روز آخر (هشتم) موعد پسح و انجام مراسم هَودالا، به هيچ وجه نمي توان مواد حامص را براي خوراک شب تهيه نمود؛ و کساني که قبل از پايان کامل موعد اقدام به اين عمل مي نمايند، دو عمل خلاف شرع 1- خريد کردن در يوم طوو، و 2- در اختيار داشتن حامص در ايام پسح را مرتکب شده اند.
· بديهي است که پس از پايان ايام پسح، هيچ لزومي به استفاده فوري از مواد حامص نمي باشد، و بدون تهيه مواد حامص نيز مي توان (همانند ايام موعد) چند وعده غذا را به راحتي صرف نمود.
· مواد اصلي حامص و يا عوامل آن، انواع گندم و جو هستند. اگر در ماده اي غذايي اين مواد به کار رفته باشند و يا احتمال وجود يا برخورد با آنها مطرح باشد، از آن مواد در موعد پسح استفاده نمي کنند. در مورد مواد غذايي که شک حامص يا برخورد با آن در آنها وجود دارد، در جماعات مختلف، رسوم گوناگون و قابل احترامي وجود دارد. اما لازم به ذکر است که براي افرادي که تابع رسم خاصي نيستند، استفاده از برنج، لوبيا، نخود، و به طور کلي حبوبات، همچنين قند و شکر، چاي، نمک، و ساير موادي که فرد از عدم تماس حامص در داخل آنها و يا ظروف آنها مطمئن باشد، بلامانع است، و در مواردي که طبق عرف جامعه در ايام موعد از انها استفاده نمي شود، و يا در موارد خاصي نيز براي تغيير دادن رسم گذشته، بايد با فرد صاحب صلاحيت مذهبي مشورت گردد.
· هنگام تهيه مصا، قسمت هايي از آن را که تاخورده و روي هم افتاده اند، به خاطر شک حامص جدا مي کنند. گاه ممکن است که اين موضوع به طور سهوي فراموش شده باشد. لذا لازم است که قبل از موعد، اين قسمت ها را که به احتمال بسيار کم در مصا وجود دارند، از آن جدا نمود.
· از نظر دين (و صرف نظر از رسوم) خيس کردن مصا (براي بلع راحت تر آن) بلامانع است.
· چنانچه در ايام موعد، در غذا ماده حامص (مانند يک دانه گندم) به هر اندازه يافت شود، کل آن غذا حامص است و ظرف آن نيز بايد هگعالا شود.
· موادي که در آنها حامص به کار رفته است، اما قابليت استفاده خوراکي (حتي براي حيوانات) را از دست داده اند، جهت استفاده و نگهداري مجاز هستند، مانند مواد آرايشي، واکس، جوهر و ... .
· در مورد استفاده از مواد دارويي حاوي حامص، و امکان جايگزين ساختن آنها با انواع ديگر، بايد با يک پزشک که به قوانين شرعي نيز آشنا باشد مشورت گردد. معمولاً انواعي از قرص يا کپسول که بلعيدني هستند و طعم و مزه اي ايجاد نمي کنند، ارجح مي باشند (در هر صورت، نجات جان و سلامتي انسان در شرايط اضطراري بر قوانين مذکور تقدم دارند).
· شب هاي اول و دوم موعد پسح، پس از خواندن تفيلاي مخصوص اين ايام که در بخش «شالُش رِگاليم» درج شده اند، «هلل کامل» با گفتن براخا خوانده مي شود. اگر شب موعد با شبات مصادف شود، شاليح صيبور پس از عرويت براخاي «מְעֵין שֶׁבַע» را نمي خواند.
· تمام ايام پسح، هنگام تفيلاي شحريت قسمتي از سفر تورا خوانده مي شود. در دو روز اول هلل با براخا و کامل خوانده مي شود، و در سلير ايام موعد، هلل بدون براخا و به طور خلاصه خوانده مي شود. همچنين هر روزه تفيلاي موساف نيز خوانده مي شود. در اين ايام (هشت روز پسح) همانند شبات تفيلين نمي بندند. به غير از دو روز اول و دو روز آخر موعد که تفيلاهاي لحش مخصوص شالش رگاليم خوانده مي شود، در ايان مياني موعد، تفيلاي لحش به صورت عادي خوانده مي شود، و تنها قسمت «יַעֲלֶה וְיָבא» مربوط به پسح به آن اضافه مي گردد. در متن بيرکت همازون نيز قسمت «יַעֲלֶה וְיָבא» مربوط به موعد پسح اضافه مي گردد.
· صبح روز اول موعد قبل از خواندن تفيلاي موساف، با خواندن متني ويژه اعلام مي شود که از اين پس (تا موعد سوکا) در تفيلاي لحش به جاي عبارت «מִשִּׁיבהָרוּחַוּמוֹרִידהַגֶּשֶׁם» عبارت «מוֹרִיד הַטָּל» گفته مي شود.
· پس از پايان دو روز اول پسح، از تفيلاي عرويت شب سوم پسح، به جاي قسمت «בָּרֵךְעָלֵינוּ» قسمت «בָּרְכֵנוּ» خوانده مي شود، و اين موضوع تا اواسط آذر ماه ادامه مي يابد.
موعد همگي مبارک
در حال پردازش...
